Bach

Muziek geïnspireerd door God bestaat praktisch niet meer. Je vraagt je af waarom, als er in het verleden zulke prachtige werken voor gemaakt zijn. En zelfs wanneer je niet gelovig bent en deze muziek goed uitgevoerd en - zoals het hoort - in een galmende kerk beluistert, dan wordt je ongetwijfeld opgetild door pure emotie en schoonheid. Zou hij/zij dan toch bestaan ...? Misschien krijgen we antwoord als de Voyager weer terug naar de aarde wordt gezonden.

Johannes Sebastian Bach schreef de Matthäus Passion in 1727.



Er hat uns allen wohlgetan,
Den Blinden gab er das Gesicht,
Die Lahmen macht er gehend,
Er sagt uns seines Vaters Wort,
Er trieb die Teufel fort,
Betrübte hat er aufgericht',
Er nahm die Sünder auf und an.
Sonst hat mein Jesus nichts getan.


Aus Liebe will mein Heiland sterben,
Von einer Sünde weiss er nichts.
Dass das ewige Verderben
Und die Strafe des Gerichts
Nicht auf meiner Seele bliebe.



Zoek op Youtube het filmpje van Bacholoji met de titel "Bach - Matthaeus Passion - 46-47-48-49-50".

Adagietto

Sommige momenten in je leven zal je nooit vergeten ...

Toen ik in een Delftse bioscoop naar het begin van de film "Dood in Venetië" zat te kijken en daar tegen een achtergrond van een veerboot op een spiegelgladde lagune bij zonsopkomst, voor het eerst het "Adagietto" van Mahler hoorde, werd ik door emotie overweldigd.  Hoe is dit mogelijk ... kan muziek mij tot tranen toe roeren?  Sindsdien weet ik het antwoord.

“Nobody understood it. I wish I could conduct the first performance fifty years after my death.” is de vrije vertaling van wat Mahler gezegd zou hebben als antwoord op de negatieve reacties uit het publiek na de première van zijn 5e symfonie.  Zijn voorspelling is uitgekomen want Gustav Mahler werd na zijn dood al snel één van de ikonen van de laat-romantische klassieke muziek.