"Easy listening" heeft me nooit echt aangetrokken, maar het valt niet te ontkennen dat er soms wel eens iets langskomt dat gewoon heel erg lekker klinkt, zeker als het een beetje zwoel is. Gloria Estefan is zo'n ster waarvan veel nummers destijds de hitparades hebben gehaald - een prestatie die ik eerder beschouwde als een negatieve kwalificatie, maar waar ik nu iets genuanceerder over denk.
Haar Latin pop (ze is geboren op Cuba) was met name populair in de jaren tachtig. Aan haar carrière leek een einde te komen in 1990 toen ze ternauwernood een autoongeluk overleefde (wat is dat toch met artiesten en ongelukken ...?). Ze herstelde en ging weer door met muziek maken, wat ze tot de dag van vandaag nog steeds doet - en niet onverdienstelijk.
Ik heb al eens eerder over de Doves geschreven, maar dat is zo lang geleden dat het tijd wordt ze weer uit de vergetelheid te halen. Vanmorgen kwam ik er achter dat ze na vier jaar stilte in 2009 alsnog een album hebben gemaakt: "Kingdom of Rust". Zou het net zo goed zijn als hun vorige werk zoals dit nummer "Words" uit 2002? Straks ga ik het beluisteren - heerlijk die spanning!
De Estse componist Arvo Pärt maakt hedendaagse klassieke muziek. In zijn composities zijn de periodes van stilte net zo belangrijk als de noten tussendoor. Hij maakt vooral religieuze muziek, zoals dit 5e deel van "Como Cierva Sedienta": een Spaanse vertaling van Psalm 42-43 ("As the hart panteth after the water brooks, so panteth my soul after thee"). Zijn speciale manier van componeren, die hij zelf de tintinnabuli-stijl noemt, geeft de muziek iets etherisch en dat past natuurlijk uitstekend bij het onderwerp. Het is ook niet verbazingwekkend dat hij die heeft ontwikkeld na jaren lang bestuderen van Gregoriaanse gezangen.
Mijn lieve lezertjes weten wel van mijn gevoelige kant. En met kerstmis is het de meest geëigende periode om met weemoed aan het verleden terug te denken - opdat we het nooit vergeten! Eric Clapton had ook de nodige tragedie meegemaakt toen hij op 5 februari 1991 begon aan een nieuwe reeks van 24 concerten in de Royal Albert Hall. Zijn vriend Stevie Ray Vaughan was 6 maanden daarvoor tijdens een tournee met Eric omgekomen in een helikoptercrash. Het moet voor Eric een verschrikking zijn geweest in een periode dat hij net van zijn alcohol- en drugsverslavingen af was gekomen. Zijn nieuwe live-album: 24 Nights moest perfect worden wilde het het geweldige "Just One Night" uit 1980 overtreffen. Wat mij betreft is het hem gelukt - luister maar naar deze prachtige uitvoering van het nummer "Wonderful Tonight", dat Clapton schreef voor zijn muze.
Over een paar weken komt de toekomst weer aan de beurt, maar daar kunnen we beter nog even niet aan denken als we beseffen welke tragedie Eric nauwelijks een maand later overkwam ...
Eric Clapton - Wonderful Tonight - Royal Albert Hall 1990/91 op Youtube van doctorblues53
Over het gevaarlijkste element durf ik eigenlijk niets te zeggen, maar de Pointer Sisters hebben er een mooi jasje om gedaan. In een zwoele sfeer verlies je de controle over je verstand, ...
The Pointer Sisters: Fire - Live on Midnight Special 1979
Eén keer een straffe wind in de rug is fijn, maar twee keer op één dag is fantastisch! Goed, ... dat je doornat aankomt kan je die waterdamp die terug naar de zee verlangt niet aanrekenen. Kleren uit, haard aan - dat helpt zelfs midden in de zomer om weer op temperatuur te komen - en een warm bord eten. Beter kan een weekend niet beginnen.
